Gdy w domu nie ma kakała

Wielki smutek łapie mnie

Bo jak mam dobrze zacząć dzień

Gdy kakała brak

Jedni wolą mocną kawę

Inni alkoholu łyk

A ja nie zamieniłbym

Kubka kakao

Kiedy nie ma słodkiej pianki

moje życie traci sens

Dno kubeczka smutno pokazuje swoje ja

Gdzie kobieto me kakao jest

(– Marylin.)

(– Bożenka.)

(– Chciałam Cię bardzo serdecznie przeprosić.)

(– Bożenko, ja też Cię przepraszam. Nie kłóćmy się już.)

(– Kupiłam Ci Twoje ulubione kakao.)

(– Dziękuję. To co? Może kakałko na zgodę?)

(– Kakałko? Z wielką radością.)

(– Jest w domu mleko?)

(– Nie ma!)

Kiedy nie ma słodkiej pianki

moje życie traci sens

Dno kubeczka smutno pokazuje swoje ja

Gdzie kobieto me kakao jest^[1]