Pierwszy wariant tekstu pochodzi z Warszawy. Pieśń była znana w Kongresówce. Utwór powstał po powstaniu listopadowym, jako wyraz tęsknoty rekruta, odbywającego służbę na dalekim Wschodzie. Autorem jej jest niewątpliwie włościanin posiadający wykształcenie (wzmianka na temat doliny Józefata). Utrzymany został w zupełności nastrój pieśni ludowej. W zaborze pruskim, na Śląsku Górnym i w południowych okolicach Księstwa, śpiewano melodię żołnierską o czerwonym morzu, jednak odmienną. Ta druga wersja uznawana jest za najpóźniejszy wariant pieśni, jednakże mniej barwny^[1].