Dyskutować o ciemnocie można w kółko.

W kółko można o gorzałce i kobietach.

Można także się dyskretnie puknąć w czółko,

Gdy popełni ktoś w dyskusji jakiś nietakt.

O nietakty w naszych czasach nie jest trudno,

Bowiem stały się dyskusje sprawą śliską –

Co zależne niewątpliwie jest od tego –

W jakie wdepnąć przyjdzie nam środowisko...

 Kilka taktów o nietaktach –

 Refren to nieduży –

 Nietakt wszak do siebie ma to,

 Że potrafi wkurzyć!

Gdy zaprosi cię do siebie ciocia Unia

(Rada ta z pewnością kiedyś ci się przyda),

Zwróć uwagę, by nie padło słowo: „mumia”

I pofolguj w wyrażaniu się o Żydach!

Bez powodu nie narażaj się też chłopom,

Kiedy skoczysz do rodziny na niedzielę –

Wdasz się, bowiem w niepotrzebny całkiem kłopot,

Określając, gdzie masz rząd wraz z PSL-em...

 Kilka taktów o nietaktach –

 Refren to nieduży –

 Nietakt wszak do siebie ma to,

 Że potrafi wkurzyć!

Zmieścić wszystko o nietaktach w kilku taktach

Nie jest prosto. Niech to jedno wam wystarczy,

Że taktownie pominiemy – tu was zatka –

Burdel w sprawach polityczno-gospodarczych!

Po co kopać leżącego w samo sedno

I upuszczać krwi zepsutej od stuleci?!

Gdy wystarczy, byście zrozumieli jedno:

Jeśli nietakt, to niewinnie – tak jak dzieci:

 Dupa, dupa, kibel, cycki!

 Uszy pań? Ach, racja...

 Takt chwilowo szlag nam trafił –

 Zżarła go inflacja^[1]