Mówisz, że


oczy mam przezroczyste –


krople dwie,


które blask mają wewnątrz.


Prosisz mnie:


Świeć mi te


światła czyste!


Zostań ze mną! Zostań ze mną!


Zostań ze mną! Zostań!



Mówisz, że


oczy mam przezroczyste –


szybki dwie,


które dzień sączą w ciemność.


Prosisz mnie:


Choć na złe
pory mgliste –


zostań ze mną! Zostań ze mną!


Zostań ze mną! 
Zostań!



Widzisz – jeśli ja


oczy mam przezroczyste –


to jak łza,


którą starłabyś pewno,


widząc mnie z niewysłanym wciąż listem.


Prosiłem w nim, by został ze mną,


został ze mną,


został ktoś.



Oczy mam – mówisz 
mi – tak przejrzyste –


szybki dwie,


które dzień sączą w ciemność.


Prosisz mnie:


Choć na złe


pory mgliste –


zostań ze mną! Zostań ze mną!


Nie...^[2]