Żegnam was, ojcze, żegnam was, matko,

Żegnam was, siostry i bracia,

Bo ja już jadę na Prusy Wschodnie,

Niewiele, na cztery lata.

Bo Prusy Wschodnie – to kraj daleki,

Bo tam są góry, doliny,

Niejeden ojciec, niejedna matka

Wspomina, gdzie są jej syny.

Bo Prusy Wschodnie – to kraj daleki,

Bo tam są góry, pagórki,

Niejeden ojciec, niejedna matka

Wspomina, gdzie są jej córki.

A gdy już wszyscy tam dojedziemy,

Rozejdziemy się z ochotą,

Jeszcze raz Polsce się pokłonimy,

Siądziem na pociąg z tęsknotą.

A gdy już wszyscy tam dojedziemy,

Staniemy, biedne sieroty,

Rozjedziemy się po całym kraju,

Szukać będziemy roboty.

A gdy już wszyscy tam dojedziemy,

Rozejdziemy się po ziemi,

Jedna do drugiej list napiszemy,

Jaką robotę robimy.^[1]

Żegnam ja ojca, żegnam ja matkę,

Żegnam ja siostrę i brata,

Bo ja odjeżdżam na Wschodnie Prusy

Może już na cztery lata.

Bo Wschodnie Prusy – to kraj daleki,

Są tam pagórki, doliny,

Niejeden chłopak odjechać musi

Od ukochanej dziewczyny.

Jeszcze raz Polsce się ukłonimy,

Siądziemy w pociąg z tęsknoty,

A gdy dojedziem już do Berlina,

Będziem szukać roboty.

A gdy robotę już odnajdziemy,

Będziemy listy pisali –

Jedni do drugich list napiszemy,

Jaką robotę robimy.^[1]