Żegnałem cię

pod akacją białą,

żegnałem cię

na stacyjce małej.

Wiatr płatkami prószył

w księżycowej głuszy,

pociąg wolno ruszył

w noc.

  Wiem, że jeszcze się spotkamy

  dziś, za miesiąc lub za dwa.

  Może niespodzianie

  na mej drodze staniesz

  piękna jak tamtego dnia.

  Wiem, że jeszcze się spotkamy

  pod akacji białym pniem.

  Serca mego płomień

  wskaże drogę do mnie.

  Trafisz, ukochana, wiem...

Mijają dnie,

okrył śnieg akacje,

wciąż czekam cię

na maleńkiej stacji.

Wśród grudniowej nocy

wróć i spójrz mi w oczy,

ujrzysz uśmiech wiosny

w nich.

  Wiem, że jeszcze się spotkamy...^[1]