W noc lipcową księżyc blady

Po niebiosach płynie

W noc lipcową gwiazd miryady

Drżą na seledynie.

W noc lipcową zefir wieje

Kwili hymn radosny

Mruczą dęby epopeję

Szemrzą baśnie sosny.

W noc lipcową róż kielichy

Chylą listki skromnie,

Jakby pacierz szepcąc cichy:

Nie zapomnij o mnie!

W noc lipcową z niebios spływa

Cicho bezprzytomnie,

Jakaś prośba złośliwa:

Nie zapomnij o mnie!

Nie zapomnę! Pomnić muszę

Drogie moje, dziecię,

Bom Ci całą oddał duszę

Boś mem wszystkiem w świecie!

Chyba zwiędną te powoje,

Zżółknie winne grono.

Chyba pęknie serce moje

Chyba pęknie ono...

Chyba wyschną łez tych zdroje,

Co w mych oczach toną,

Księżyc blady płynie,

Po niebiosach płynie.^[1]