Czy pogoda, czy pada,

nasza mała gromada

idzie raźno na kamienny szlak,

/skąd zew wichru nas doszedł

poprzez las w Karkonosze,

chociaż pieszo, lecz chyżo jak ptak./bis

A gdy chciałbyś iść z nami,

powędrować szczytami

i posłuchać, jak w świerkach wiatr gra,

/zostaw w domu bambosze,

bo masz iść w Karkonosze

i to ujrzeć, coś widział w swych snach./bis

Pod swe stopy ściel chmury,

okiem uderz w lazury,

abyś poczuł, żeś górski wziął szczyt.

/I rzuć okiem w doliny,

ponad kosodrzewiny

i przeżywaj czarowny ten mit./bis

O tych górach, co drzemią

między niebem a ziemią,

spojrzyj, pomyśl, a powiesz dziś tak:

/„Chociaż deszczem się zroszę,

pójdę hen, w Karkonosze,

poprzez lasy, na kamienny szlak.”/bis^[1]