Szumią jodły na gór szczycie,

Szumią sobie w dal!

I młodemu smutne życie,

Gdy ma w sercu żal...

Z innych ludzi do nikogo,

Jeno do ciebie, niebogo!

Oj, Halino, oj, jedyna

Dziewczyno moja! Dziewczyno moja!

Już w dziecinne lata nasze

Ja do czarnych skał

Po gniazdeczko biegłem nad przepaście,

Bym ci ptaszę dał.

Zawszem tobie najwonniejszych

Kwiatów przyniósł z gór,

A z odpustu najpiękniejszych dawał

Koralików sznur.

Nie mam żalu do nikogo,

Jeno do ciebie, niebogo!

Oj Halino, oj, jedyna,

To wina twoja.

Rośnie krzaczek, w drzewko rośnie.

Ty urosłaś niby czar.

Ach, za tobą bym radośnie

Wskoczył w ognia żar.

Lata, jakby wichry, biegną,

Jak potoki mkną!

Przybył panicz i dla niego

Pogardziłaś mną.

Nie mam żalu do nikogo,

Jeno do ciebie, niebogo!

Oj, Halino, oj, jedyna

Dziewczyno moja, dziewczyno moja!

Oj, Halino, oj, jedyna

Dziewczyno moja!

Moja Halko ty jedyna,

Ty dziewczyna moja.^[3]