Każdego dnia,

wśród szumnych prawd,

najprostsze z pytań

dyktuje świat:

Dokąd mam iść?

O co się bić?

Dla kogo warto żyć?

Jak w każdej grze,

musimy mieć

troszeczkę szczęścia,

by wiodło się.

W pogoni dnia

niejeden raz

poznamy życia smak.

Tak blisko nas

mija znów

kolejny longplay

dnia.

Więc jeśli coś

jesteśmy warci,

nie omijajmy

najmniejszej z szans.

Bo warto żyć

dla każdej z chwil,

nawet gdy niosą

radość i łzy.

Żebrak i pan,

święty i drań,

każdemu pełen dzban.

W zaułkach dnia

jest tyle barw,

nawet gdy życie

płata nam żart.

Nawet gdy los

wodzi za nos,

fortuny nigdy dość.

Tak blisko nas

mija znów kolejny

longplay dnia.

Więc jeśli coś

jesteśmy warci,

nie omijajmy

najmniejszej z szans.^[1]