Świeci już resztkami stół,

Coraz rzadszy gości chór

Na fałszywą nutę śpiewa – sto lat nam.

Od południa w USC

Podpisany leży glejt,

Urzędowo potwierdzony

Naszej miłości fakt.

Jeszcze głośno krzyknie ktoś,

Potem dzień i noc:

Całuj bez końca mnie całuj,

Czułości nie żałuj, podporą mi bądź.

Kochaj, na wieki już kochaj,

A kiedy zaszlocham na rękach mnie noś.

Koniec majów koniec bzów,

Koniec romantycznych burz,

Prozaicznych obowiązków nadszedł czas.

Przed dwunastą minut pięć

Mogłeś jeszcze mówić nie,

Teraz przyjdzie przeżyć razem

Tych kilkadziesiąt lat.

Tylko w zamku przekręć klucz,

No a potem już:

Całuj bez końca mnie całuj,

Czułości nie żałuj, podporą mi bądź.

Kochaj, na wieki już kochaj,

A kiedy zaszlocham na rękach mnie noś.^[2]