O niewysłowione szczęście zajaśniało,

Gdy Słowo wcielone Serce nam Swe dało.

/Cud Boskiej miłości, o duszo ludzka głoś,

Ku wiecznej światłości dzięki twej pieśni wznoś./bis

Jakiż na tej ziemi my skarb posiadamy!

Bóg mieszka z grzesznymi, Serce Jego mamy.

Cud Boskiej miłości...

W niebo świat ten cały Miłość przemieniła;

Gdy w tej Hostyi małej Serce Boże skryła.

Cud Boskiej miłości...

O Anielskie Chóry, o wybrani Pana,

Przyjdźcie z niebios góry upaść na kolana.

Cud Boskiej miłości...

Przyjdźcie Sercu temu śpiewać razem z nami,

Przyjdźcie pieśni Jemu nucić z grzesznikami.

Cud Boskiej miłości...

Lecz czy żąda tego Serce Jezusowe?

Ach milsze dla Niego są łzy grzesznikowe.

Cud Boskiej miłości...

Bo nie do Anioła zwraca słowo Swoje,

Lecz do ludzi woła: „Daj mi serce twoje”.

Cud Boskiej miłości...

Jako hołd wdzięczności serca Sercu dajmy,

W bólu i radości Jezusa kochajmy.

Cud Boskiej miłości...

A Serce nam Jego, po przejściu na świecie,

Wesela wiecznego w raju wieniec splecie.

Cud Boskiej miłości...^[1]