Znów się rozległ historii dzwon

Jugosławia umiera

trup w swych rękach ciągle ma broń

i swe dzieci pożera

w otchłań śmierci pociągnąć chce

wszystkich co pozostali

w taniec śmierci włączają się

strzelając jak obłąkani

nikt już nie wie – po co i kto

kazał im się zabijać

każdy strzela – to folklor ich

karabin i rakija

pop i mułła – pastor i ksiądz

sztandary im poświęcają

potem modlą spokojnie się

gówniarze się zabijają

z Wukowaru pozostał gruz

z Dubrownika ruiny

nad mostarem snuje się dym

Sarajewo też ginie

Europa przygląda się

Europa chce godzić

ktoś szaleńcom sprzedaje broń

ktoś tam ogień podłożył

nikt już nie wie – po co i kto

kazał im się zabijać

każdy strzela – to folklor ich

karabin i rakija.^[2]