Marianku, zaściel łóżko!

Marianku, wstawać czas!

Marianku, guzik krzywo!

Marianku, popraw pas!

Ej, damy ci szkołę, Marianku,

aż Marian poczuje się źle.

/Marian, pas! Poprawże!

Poprawże wreszcie się.../bis

Marianku, czemu huczysz,

ty przecież śpiewać masz.

Marianku, kto cię uczył

zaczynać z prawej marsz...

Ej, damy ci szkołę, Marianku...

Marianku, jeszcze chwila,

a zdenerwujesz nas

i będą cię w cywilu

wołali: „Popraw pas!”.

Ej, damy ci szkołę, Marianku...

Marianku, życie całe

dla ciebie straci blask,

gdy raz ci damy miano:

„Marianku – popraw pas”...

Ej, popraw się, popraw,

Marianku, jeśli nie chcesz mieć nazwy tej,

/poprawże, popraw się,

radzę ci: popraw się.../bis^[1]