Ma Warszawa gdzieś pod ziemią

Żołnierzy walecznych rój

Siły jej ukryte drzemią

Czekając hasła na bój

Baczność! Brzmi Geesów Zew

I żołnierski śpiew

Szarych szeregów roty

Wskrzesi świt promienny złoty

Gdy w bój wyruszą na zew

Nie złamie Pawiak ducha

W podziemiach będziemy żyć

Rozrobimy także Szucha

Gdy przyjdzie rozkaz by bić

Baczność! Gdzieś w podziemiach tkwi

Słońce przyszłych dni

Lecz przyjdzie dzień gdy wstanie

I sprawimy Niemcom lanie

O którym każdy dziś śni

Patrzy Polska na Warszawę

Na nieustanny jej trud

A w Warszawie dni są krwawe

W podziemiach pracuje lud

Baczność! My podziemi huf

My ziszczenie snów

Gdy przyjdzie czas - na wroga

Pójdziem wszyscy w imię Boga

By polska ożyła znów^[2]