To niewiarygodnie, aby wiara mogła dzielić

To niewiarygodne, aby rozkosz mogła spalić

I niewiarygodne, aby słowa mogły ranić

I niewiarygodne, aby miłość mogła zabić

A jednak są łzy szczęścia, które spływają z oczu mych

I gładzą cicho moją twarz kiedy w ramionach jestem twych.

To jest niemożliwe nie możliwe, aby dusza mogła krwawić

To jest niemożliwe, aby nadzieja mogła zgubić

A jednak są łzy szczęścia które spływają z oczu mych

I gładzą cicho moją twarz kiedy w ramionach jestem twych.

I jest niemożliwe, aby oczy mogły kłamać

I jest niemożliwe, aby gwiazdy mogły spadać

A jednak są łzy szczęścia które spływają z oczu mych

I gładzą cicho moją twarz kiedy w ramionach jestem twych.^[2]