Zastygła w pozach jesień

Autobus pędzi po brzegi wypchany zmęczeniem

Trzymając cię za rękę

Brak entuzjazmu odbierasz jak opuszczenie

Rozmowa pustych krzeseł

Gubiąc siebie trudno cokolwiek powiedzieć

Odkąd pamiętam

To wciąż po coś wracam

Z celnością męcząc się słów

Odkąd pamiętam

Mówiłaś mi zawsze

Jesteś całym moim światem

Gdy ja nie mogłem znieść myśli że cię tracę

Już wiem

Migoczą resztki miasta

Jest późna noc pod nami chłodna trawa

Jedyna taka chwila

Kocha się wszystko bo wszystko szybko przemija

Mówiłaś mi zawsze jesteś całym moim światem

Gdy ja nie mogłem znieść myśli że cię tracę

Już wiem

Mówiłaś mi zawsze jesteś całym moim światem

Gdy ja nie mogłem znieść myśli że cię tracę

I wiem że cokolwiek się stanie gdzie tylko będziesz to ja

Bez względu na wszystko też tam będę^[1]