Już lipa roztula słoneczny swój puch,

a dalej tam z ula na pracę, na ruch!

/A dalej tam z ula na pole, na znój...

Piastowe my pszczoły, piastowy my rój !/bis

Ta stara pasieka na plon czeka nasz,

my lecim od wieka z łąk kwietnych i pasz...

/My lecim od wieka i trud niesiem swój...

Piastowe my pszczoły, piastowy my rój!/bis

I brzęczy, i radzi złocisty nasz wiec,

jak bożej czeladzi pracować, jak lec.

/Jak bożej czeladzi w ten bratni iść znój…

Piastowe my pszczoły, piastowy my rój!/bis

Nas budzi świt mglisty, a spędza nas noc,

gdy z lipy ojczystej żar bierzem i moc.

/Moc życia, żar czynu na mir i na bój...

Piastowe my pszczoły, piastowy my rój!/bis

I w kropli my miodu niesiemy w nasz ul

prastarą woń rodu, co wiedzie się z pól,

/i słodycz my pieśni sączymy w serc zdrój…

Piastowe my pszczoły, piastowy my rój!/bis^[1]