Jestem z miasta, to widać

Jestem z miasta, to słychać

Jestem z miasta, to widać słychać i czuć

Jeszcze raz

Jestem z miasta, to widać

Jestem z miasta, to słychać

Jestem z miasta, to widać słychać i czuć

W cieniu sufitów, w świetle przewodów

W objęciach biurek w korkach obchodów

Rodzą się rzeczy jasne i ciemne

Ja nie rozróżniam ich, nie ufam, więc...

Jestem z miasta, to widać

Jestem z miasta, to słychać

Jestem z miasta, to widać słychać i czuć

W rytmie zachodów, w słowach kamieni

W spojrzeniu ptaków, w mowie przestrzeni

Rodzi się spokój - mówią, po jednym roku

Leczą się myśli, mnie to nie bierze

Jestem z miasta, to widać

Jestem z miasta, to słychać

Jestem z miasta, to widać słychać i czuć

W świetle przewodów, w cieniu sufitów

W wietrze oddechów, w błocie napisów

Rodzą się szajby małe i biedne

Karmię się nimi i karmić się będę

Jestem z miasta, to widać

Jestem z miasta, to słychać

Jestem z miasta, to widać słychać i czuć^[4]