Gdy wszystko kończy się

Gdy już sen złoty prześniony,

Dlaczego oczy toną w mgle,

Czemu pierś westchnienie rwie?

Uścisków żar już zgasł,

Romans wnet będzie skończony,

A jednak płakać serce chce

Gdy to kończy się!

Że miłość ich będzie bez zmiany,

Składają sobie przysiąg moc...

Ona jak cud, on rozkochany,

A wkoło lśni wiosenna noc...

Lecz przyjdzie czas i bez przyczyny

Miłość ich znika, jako cień;

O! smutne to życia godziny,

Gdy serce płacze noc i dzień.

Gdy wszystko kończy się,

Gdy już sen złoty prześniony,

Dlaczego oczy toną w mgle,

Czemu pierś westchnienie śle?

Uścisków żar już zgasł,

Romans wnet będzie skończony,

A jednak serce płakać chce,

Gdy to kończy się!

O żegnaj mi! wiosno obfita,

Już jesień strząsa liście z róż

A serce me zdziwione pyta

Czemu tak kochać nie można już.

Jesieni wiew, pragnienia moje,

Jak zwiędłe liście unosi w świat,

Lecz w martwych liści spójrz zwoje,

Odnajdziesz może nie zwiędły kwiat.

Gdy miłość kończy się

Znika sen cudnie prześniony,

Dlaczego oczy toną w mgle,

Czemu pierś westchnienie śle?

Uścisków żar już zgasł,

Romans wnet będzie skończony,

A jednak serce płakać chce!

Już skończyło się!^{[1], [2]}