Dopóki wierzysz we mnie, miła

I w tym jest moja wielka siła

Wszystko byś mi wybaczyła

Tylko jednej rzeczy nie

Mogę wściec się i utytłać

Paść na mordę, byłem wytrwał

Byle małych świństw gonitwa

Nie wciągnęła mnie

Dopóki wierzysz we mnie, miła

W tym jest moja wielka siła

Choćbyś nic mi nie mówiła

Ja to najserdeczniej wiem

Kiedy czasem, ot tak, stwierdzam

Taki pejzaż, trzeba pełzać

Widzę twoje oczy we łzach

Mam znów nogi dwie

Dopóki wierzysz we mnie, miła

W tym jest moja wielka siłą

Co mi serce uskrzydliła

Nauczyła mówić–nie!

Wiem, upadnę nieraz jeszcze

Nieraz głową mur popieszczę

Ale w nasze życie zmieszczę

Prawdę, której chcę

Dopóki wierzysz we mnie, miła

W tym jest moja wielka siła

Z życiem mnie nie pogodziłaś

Ale z samym sobą–tak

Mam przy sobie gorzką pamięć

Mam swój uśmiech, co nie kłamie

Wiem, że już mnie nic nie złamie

W nadchodzących dniach^[2]