Daj nam Panie dar wytrwania,

Tak nam tego trzeba.

Bardziej może niż zapachu

Powszedniego chleba.

Daj nam Panie tę cierpliwość,

Której już nie staje,

Gdy się nieba bezkres chmurzy

Nad znużonym krajem.

Spraw to Panie, spraw to Panie,

Wszak ty wszystko możesz,

By raz jeden jeszcze wzlecieć

Nad chaosu morze.

Daj nam Panie w każdej dobie

Wiarę i nadzieję,

Niechaj promyk twej otuchy

Serca nam ogrzeje.

Daj nam Panie przeżyć godnie

Zatroskane lata,

Gdy samotni zostaniemy

W samym sercu świata.

Spraw to Panie, spraw to Panie,

Wszak ty wszystko możesz,

By raz jeden jeszcze wzlecieć

Nad chaosu morze.^[1]