Wsiadł do autobusu człowiek z liściem na głowie

Nikt go nie poratuje, nikt mu nic nie powie

Tylko sie każdy gapi, tylko sie każdy gapi i nic

Siedzi w autobusie człowiek z liściem na głowie

O liściu w swych rzadkich włosach nieprędko sie dowie

Tylko sie w okno gapi, tylko się w okno gapi i nic

Uważaj to nie chmury, to Pałac Kultury

Liście lecą z drzew, liście lecą z drzew

Siedzi w autobusie człowiek z liściem na głowie

Nikt go nie poratuje, nikt mu nic nie powie

Tylko się każdy gapi, tylko się każdy gapi i nic

Wsiadł drugi podobny nad człowiekiem się zlitował

Tamten się pogłaskał w główkę liścia sobie schował

Bo ja, mówi jestem z lasu, bo ja, mówi jestem z lasu i już

Uważaj to nie chmury to Pałac Kultury

Liście lecą z drzew liście lecą z drzew^[2]