Tytuł: |
Boże wieczny, Boże żywy |
|
Boże wieczny |
Tekst pochodzi ze śpiewnika księdza Mioduszewskiego[1], [5].
Pieśń podobno pochodzi z XV wieku. Najpierw była tak zwanym hejnałem roratnym, wykonywanym z wieży Kościoła Mariackiego w Krakowie, wzywającym o czwartej nad ranem na nabożeństwo (roraty). Warto dodać , że dawniej adwent zaczynał się na św. Marcina i trwał aż 40 dni, do Świąt Bożego Narodzenia. Można zatem było tę melodię opanować na pamięć. Wreszcie w długie jesienno–zimowe wieczory, kiedy zakazane były inne rozrywki, w tym uczty, śpiewy, tańce i muzyka, zbierano się w domach na przędzenie, darcie pierza, tkanie i śpiewano pieśni adwentowe, a wśród nich także hejnał roratny, do którego tekst ułożył nieznany autor[3].
1. |
Siedlecki Jan, Śpiewniczek zawierający pieśni kościelne z melodiami dla użytku młodzieży szkolnej, wyd. 5 poprawione, Kraków, Księża Misjonarze na Kleparzu, 1908, s. 50. |
2. |
Śpiewnik kościelny katolicki: czyli największy podręcznik dla ludu i organistów w kościołach katolickich. Cz. 1, s. 3. |
3. |
Adrjański Zbigniew, Złota księga pieśni polskich: pieśni, gawędy, opowieści, Warszawa, Bellona, 1994, s. 207, 208. |
4. |
Biernacki Michał, Pieśni nabożne na cały rok kościelny. Z. 1. Pieśni Adwentowe, Lwów, Towarzystwo Ludoznawcze, 1897, s. 7. |
5. |
Bursa Stanisław, Pieśni adwentowe, Kraków, Bursa, Stanisław, 1938, s. 2, 3. |
