Boże, dlatego dałeś nam życie,

Byśmy Cię czcili, kochali,

Próżno zwodziciel cieszy się skrycie,

Że Twe ołtarze obali.

Twa dobroczynność, Wszechmocny Panie,

Co troski nasze tu słodzi,

I Twe Ojcowskie o nas staranie

Bytność nam Twoją dowodzi.

Wszystko przytomność Twoją wskazuje,

Bezbożny tylko rozumie,

Iż Jej w swem sercu nigdy nie czuje,

Że Ją w sumieniu przytłumi.

A ty, którego zwiedziona dusza

Trafowi wszystko przyznaje,

Patrz: Czyja ręka ten świat porusza?

Czyja mu obrót nadaje?

Na lazurowem niebios sklepieniu,

Kto gwiazd miliony szykował?

Kto je prowadzi w świetnem odzieniu?

Kto te okręgi zbudował?

Od kogo światło początek wzięło,

Co swej jasności nie traci?

Natura cała, czyje to dzieło?

Kto ją ożywia, bogaci?

Patrz, a jeżeli chcesz być szczęśliwy

I z sercem twojem nie sprzeczny,

Wyznaj, że mądry i sprawiedliwy,

Wyznaj, że jest Bóg przedwieczny.^[1]