Do baru przed zakrętem, gdzie

Plastikiem neon lśni

Na popas, dotaczamy się

Strudzeni setką mil

Siadamy blisko wyjścia, bo

Tak lepiej, bez dwóch zdań

I zamawiamy byle co

Na szybko z karty dań

Późno już

Wcześnie zbyt i tak godziny tej nie zna nikt

Nie, nie zna nikt

Cienie drżą Duchy śpią

Na łąkach w siwej mgle

Gdzieś konie rżą

Obcy tu

Obcy tam

Pełni wrażeń, dat i miejsc

Które nic nie dają nam

Zbędni tam

Zbędni tu

Wszędzie, czyli nigdzie wciąż

Po pętlach dróg toczymy się

Ze snu do snu

Jedziemy, diabli wiedzą skąd

I dokąd, czort to wie

Wystarczy klakson zamiast trąb

W ten Ostateczny dzień

Przed siebie po omacku wprost

Z historii zwiać się chce

Do Europy tysiąc wiorst

A drogi ciągle złe

Późno już...^[1]