Już zamilkł świat

Tylko deszcz na drodze gra

Po przechodniach już dawno zniknął ślad

I tylko samotny Tom nie ma dokąd iść...

Pod drzewa konarem siadł

Zadumał się stary Tom

Nad życiem swym

Wrócił wspomnieniem młodości dni

Zmęczony myślami już, wiatrem okrył się...

O domu rodzinnym śni...

Świat cały śpi

Deszcz roni łzy

W głębokim śnie Tom stary o matce swojej śni

Usłyszał szept,

By za nią szedł

Do świata, gdzie już nie ma łez...

Już ranek wstał

W słońcu znów tęczą się skrzy

Łukiem z chmur spływa jej barwny most

I odszedł Tom szukać snu na jej drugi brzeg

Bez smutku już i bez trosk...^[2]