A bundźze nom pozdrowiony

kochany panie

przyśliśmy tu po okryznym,

przysed na nas cas.

Plon, niesiemy plon,

swymu panu w domu

dobrze zboże plonowało,

po sto korcy z kopy dało,

panu nasymu.

Przodownice przodowały,

jaśnie panie nas,

za pogody posprzuntały

wszyściutko na cas.

Plon, niesiemy plon...

Nie dziwuj sie jaśnie panie,

ze nos dość idzie,

rynce nom sie sforsowały,

na duzym zycie.

Plon, niesiemy plon...

A na trakcie, a na równym,

stojum se słupy

w polu widać, w polu widać,

sterty – chałupy.

Plon, niesiemy plon...

A wyjdźze ty jaśnie panie,

wyjdźze na pole,

porachuj te myndelecki

cy wszystkie twoje.

Plon, niesiemy plon...

A otwórzcie wy włodarzu,

wrota syroko,

to my wińce z ty pszenicki,

wzniesiem wysoko.

Plon, niesiemy plon...

A otwórzcie wy włodarze

syrokie wrota,

zeby nom sie nie otrzynsły

wińce ze złota.

Plon, niesiemy plon...^[1]