Szkołę Powszechną ukończył w rodzinnym mieście. W 1934 r. został uczniem Gimnazjum i Liceum Im. Władysława IV w Warszawie, gdzie tuż przed wybuchem wojny złożył egzaminy z zakresu małej matury (4 klasy). Wojna zagnała go wraz z rodzicami do Rzeszowa. Na przełomie 1942/1943 r. wyjechał do Warszawy, podejmując naukę na tajnych kompletach licealnych. Jednocześnie nawiązał kontakty organizacyjne z oddziałem „Agat” (późniejszym batalionem „Parasol”). Został skierowany na podchorążówkę „Agrikolę”, którą ukończył w 1944 r. w stopniu plutonowego podchorążego. Był już wówczas odznaczony Krzyżem Walecznych. W lipcu 1944 r. brał udział w zamachu na gen. SS Koppego w Krakowie. Przed wybuchem Powstania otrzymał nominację na dowódcę drużyny w batalionie. 1 września w czasie ewakuacji „Parasola” ze Starego Miasta do Śródmieścia objął dowództwo nad jedną z grup, która broniła dostępu hitlerowcom na plac Krasińskich od strony ul. Bonifraterskiej. Podczas walk na terenie gmachu Sądów Apelacyjnych został śmiertelnie ranny w brzuch. Zmarł w szpitalu powstańczym przy ul. Mokotowskiej 75 w Śródmieściu. Oprócz dwóch piosenek: Pałacyk Michla i Chłopcy silni jak stal, był również autorem wielu wierszy na temat działalności bojowej batalionu. Ostatni wiersz Dziś idę walczyć, Mamo poświęcił swojej matce^[1].