Zgłoszenie do artykułu: Za Niemen

Przyjmuję do wiadomości, że Administratorem moich danych osobowych jest Centrum Kultury Podgórza w Krakowie, z siedzibą: ul. Sokolska 13, 30-510 Kraków, e-mail: sekretariat@ckpodgorza.pl. Moje dane osobowe będą przetwarzane w celu przygotowania i przekazania odpowiedzi na przesłaną przeze mnie wiadomość. Więcej informacji na temat ochrony danych osobowych znajduje się tutaj: polityka prywatności.

Tytuł:

Za Niemen

Za Niemen, hen, precz

Rozłączenie

Za Niemen tam precz

Klasyfikacja:

pieśń legionowa

Autor słów:

Bielawski, Augustyn

nieznany[1]

Melodia:

wg ukraińskiej dumki[7]

Data powstania:

1838
Źródło podaje, że utwór powstał około wyżej wymienionego roku.

Informacje

Jest to stara pieśń z czasów powstań polskich[3].

Tekst wariantu czwartego został nadesłany przez Leokadię Kwietniewską w ramach konkursu zorganizowanego staraniem Zarządu Głównego Związku Młodzieży Wiejskiej oraz redakcji tygodnika „Nowa Wieś”. Uczestniczka nauczyła się piosenki w rodzinnej wsi Rzeczniowie w województwie kieleckim. Jej autorem jest Augustyn Bielawski, który przerobił utwór z ukraińskiej pieśni ludowej Stefana Pisarewskiego z 1813 r. (por. J. Krzyżanowski Tekstologia folklorystyczna, „Literatura Ludowa” 1966, nr 4–6, s. 16)[5][7].

Za Niemen tam precz Bielowski podobno napisał gdzieś „w marszu” walcząc w korpusie gen. Różyckiego. Wydał go jednak dopiero w 1853 r., w tomiku Poezje[9].

Bibliografia

1. 

M. B. Nowina, Pieśni narodowe, wojenne, obozowe, ludowe: z muzyką, Warszawa, Księgarnia Maksymiliana Borkowskiego, 1916, s. 13, 14.

2. 

Śpiewnik pracownic polskich, wyd. 5 powiększone, Poznań, 1919, s. 90, 91.
Publikacja nie zawiera informacji na temat autora muzyki utworu.

3. 

Szul Bogusław, Piosenki leguna tułacza, Warszawa, 1919, s. 65.
Publikacja nie zawiera informacji na temat autora tekstu oraz muzyki utworu.

4. 

Woźny Michał, Jeszcze jeden mazur dzisiaj: pieśń w łatwym układzie na fortepian, Kraków, Polskie Wydawnictwo Muzyczne, 1987, s. 92, 93.
Publikacja nie zawiera informacji na temat autora muzyki utworu.

5. 

Świrko Stanisław, Z pieśnią i karabinem: pieśni partyzanckie i okupacyjne z lat 1939–1945: wybór materiałów z konkursu ZMW i „Nowej Wsi”, Warszawa, Ludowa Spółdzielnia Wydawnicza, 1971, s. 153–155.
Publikacja nie zawiera informacji na temat autora muzyki utworu.

6. 

Pilecka Ligia, Tam na błoniu błyszczy kwiecie: śpiewnik historyczny, wyd. Wyd 1 2 rzut, Kraków, Polskie Wydawnictwo Muzyczne, 1985, s. 154, 155.
Publikacja nie zawiera informacji na temat autora muzyki utworu.

7. 

Łochowski Leon, Korniewski Wiesław, ...pieśń ujdzie cało...: śpiewnik.. T. 1, Warszawa, Oddział Kultury Departamentu Wychowania Wojska Polskiego, 1992, s. 118, 119.

8. 

http://www.onet.pl
Strona zawiera dodatkowe informacje.

9. 

Adrjański Zbigniew, Złota księga pieśni polskich: pieśni, gawędy, opowieści, Warszawa, Bellona, 1994, s. 74.