Lutosławski, Witold

Zgłoszenie do artykułu: Lutosławski, Witold

Wyrażam zgodę na przetwarzanie moich danych osobowych przez Ośrodek Kultury „Biblioteka Polskiej Piosenki” mieszczący się w Krakowie, przy ul. Krakusa 7, zgodnie z ustawą z dnia 29 sierpnia 1997 roku o ochronie danych osobowych (tekst jedn.: Dz. U. z 2015 r. poz. 2135 z późn. zm.), w celu wymiany informacji z zakresu polskiej pieśni i piosenki. Wymiana informacji będzie się odbywać zarówno za pośrednictwem niniejszego formularza jak i bezpośrednio, w dalszym toku spraw, redaktora bazy danych, prowadzącego korespondencję z właściwego dla niego adresu mailowego.

Nazwisko:

Lutosławski, Witold

Pseudonim:

Derwid

Data urodzenia:

25 stycznia 1913

Miejsce urodzenia:

Warszawa

Data śmierci:

1994

Informacje

Pianista i kompozytor. Od szóstego roku życia uczył się już gry na fortepianie i na skrzypcach, pobierał również lekcje z zakresu kompozycji. W latach 1931–1933 studiował na Uniwersytecie Warszawskim matematykę. Dyplom kompozytorski uzyskał w 1937 r. kończąc Konserwatorium. Debiutował jednak znacznie wcześniej, bo już w 1927 r.Sonatą na skrzypce i fortepian[1]. W okresie międzywojennym był akompaniatorem Chóru Dana. Podczas okupacji grał muzykę rozrywkową w warszawskich kawiarniach, brał także udział w tajnych koncertach[2]. W dorobku z lat wojny, prócz utworów orkiestrowych i fortepianowych, posiadał kilka piosenek żołniersko-powstańczych do tekstów Zofii Zawadzkiej, Stanisława Ryszarda Dobrowolskiego, Aleksandra Maliszewskiego oraz Henryka Huzika, a także kilkanaście opracowań piosenek i kolęd pisanych przez tych autorów do starych melodii[1].

Po wojnie pracował w Polskim Radio. Jako Derwid komponował piosenki m.in. dla Olgierda Buczka, Mieczysława Fogga, Ludmiły Jakubczak, Kaliny Jędrusik, Jerzego Michotka, Sławy Przybylskiej, Ireny Santor, Hanny Rek, Reny RolskiejVioletty Villas[2]. Kompozycje nowoczesne, oryginalne w stylu przyniosły mu uznanie i sławę zarówno w kraju oraz za granicą.

Jest laureatem:

– nagrody miasta Warszawy,

– w 1955 r. otrzymał Nagrodę Państwową I stopnia za dorobek kompozytorski w X-leciu PRL,

– w 1964 r. przyznano mu ponownie powyższą nagrodę za całokształt twórczości kompozytorskiej,

– w 1963 r. za Koncert na orkiestrę wyróżniony został I nagrodą UNESCO[1].

Bibliografia
Finansowanie

Projekt współfinansowany przez Unię Europejską w ramach Małopolskiego Regionalnego Programu Operacyjnego na lata 2007 - 2013.